KRALENDIJK – A hasi un estudio resien di investigashon pa kalkulá e abilidat di yerba di laman pa minimalisá eroshon den e laman ku poko profundidat den Bahia di Lac, na Boneiru. Mas aleu, e estudio akí a investigá kon komementu intensivo di yerba di laman por tin efekto drástiko riba e abilidat di yerba di laman pa stabilisá sedimento. E estudio akí ta enfoká riba e benefisio di yerba di laman nativo riba espesienan invasivo i e nesesidat di adaptá resultadonan di konservashon di komedónan di yerba di laman (p.e. turtuga) na e habitatnan ku nan ta dependé di dje.

Sabananan di yerba di laman tin un papel importante den medioambiente di awa di poko profundidat. E sabananan akí ta terenonan importante pa buska kuminda i pa krio di yu chikitu pa un variedat di espesie di animal, ta forma filternan natural di awa i ta funshoná komo un bùfer entre zona di riba tera ku refnan di koral i laman habrí. Ademas, sabananan di yerba di laman ta forma tambe un faktor importante den protekshon di e liña di kosta dor ku nan ta apsorbé e energia di olanan, di manera ku nan ta redusí koriente na kosta i nan ta tene sedimento i asina redusí eroshon. Foyonan di yerba di laman ta redusí en general energia (forsa di moveshon) den awa dor ku nan move dilanti i patras kreando un koriente di moveshon dor ku nan ta dobla bai i bini, ta tapa e santu na banda i ta duna protekshon kontra eroshon. Esaki ta partikularmente e kaso pa e yerba di laman nativo di Boneiru, “Thalassia testudinum”, un mata ku foyo diki, ku ta un kuminda faborito pa turtuga kome.

E kamanan di yerba di laman ta bou di un preshon inmenso dor di bahada di kalidat di awa i oumentu di interakshon negativo di hende (manera trapamentu ku pia, tiramentu di anker i kobamentu di fondo). Ademas espesienan invasivo oportuno, manera e yerba di laman “Halophila stipulacea”, a kuminsá ta invadí sabananan di yerba krioyo. E espesie di yerba di laman akí tin foyo mas chikitu, ku ta redusí su kapasidat di kibra energia di awa, banda di e echo ku e tin rais ku brasa lateral (‘rhizome’) mas chikitu ku no ta bai den profundidat di manera ku esaki ta limitá su abilidat pa stabilisá sedimento. E espesie invasivo akí tin ménos kapasidat di resistí orkan grandi, manera orkan Irma di 2017. Despues di e orkan akí, a resultá ku mal tempu a ranka sabananan kompletu di e yerba invasivo “H. stipulacea” bai kuné, te hasta kaminda laman ta hundu, manera ku tabata den bahia di Oranjestad, na Statia, miéntras ku e sabananan bisiña di e yerba “T. Testudinum” pegá ku St. Maarten a sobrebibí e forsa di orkan. Sientífikonan ta kere ku esaki ta bini dor di e raisnan profundo di e yerba di laman nativo i nan abilidat di mara den fondo pa resistí mareo i olanan grandi di orkan fuerte.

Ademas, un kombinashon di bahada di e abundansia di yerba di laman i di bahada di kantidat di animalnan yagdó na tòp di e kadena di yagdó (manera tribon), a kondusí na mas zona di buska kuminda mas intenso ku e mega hèrbivornan (manera turtuga blanku) tin. Investigashon aktual ta mustra ku e mega hèrbivornan tin un preferensia pa yerba di laman nativo riba e sortonan invasivo. Loke ku ta nifiká ku segun e sabananan di yerba di laman krioyo ta sigui bira ménos, nan ta kai tambe bou di preshon mas grandi di parti di e komedónan di yerba di laman.

E estudio

Un intento konhunto entre NIOZ Instituto Hulandes Real pa Investigashon di Laman, Universidat di Utrecht, Universidat di Groningen, Universidat i Investigashon di Wageningen, Unversidat di Radboud Nijmegen i Universidat di Teknologia di Delft a hasi un estudio pa komprendé e servisio di e ekosistema ku e espesienan di yerba di laman nativo i esunnan invasivo ta duna. E investigadónan a harma un eksperimento pa midi direktamente e kapasidat di stabilisá sedimento ku e diferente kamanan di yerba di laman tin. E eksperimento akí a eksplorá e impakto di tantu e espesienan invasivo i e oumento komementu di yerba di parti di e mega herbivornan. E estudio akí a tuma lugá den Bahia di Lac, un bahia ku poko profundidat na e kosta ost di Boneiru. Histórikamente den e bahia akí ta e yerba di laman nativo (“T. Testudinum”) tabata dominá. Sin embargo, un konteo resien a demostrá un oumentu di presensia di e espesie invasivo (“H. stipulacea”) for di momentu ku a señalá esaki promé biaha na 2010. E bahia akí ta un área di kuminda importante pa e poblashon lokal di turtuga.

E Resultadonan

Dor di e eksperimento akí, e investigadónan a logra di demostrá e abilidat di stabilisá sedimento di yerba di laman nativo i e espesie invasivo tin. A resultá ku sabana di yerba di laman kubrí pa e tipo nativo (“T. testudinum”) denso, haltu i ku animalnan no a kome ariba, por a tene i mara efektivamente sedimento di santu den un variashon di diferente kondishon di ola di laman. Ora ku e densidat i e kubrimentu di e klechi di tapa kama tabata ménos, tabatin un bahada general den e abilidat di e yerba di laman pa stabilisá sedimento, dunando asina espasio na oumento di eroshon. A demostrá tambe ku kama di e yerba di laman invasivo “H. stipulacea” ku ta den laman mas profundo ta akumulá sedimento fini durante periodonan di laman kalmu. E sedimento fini akí sinembargo, ta plama bai atrobe ora ku tin ola di laman fuerte, loke ta oumentá e aspekto vulnerabel di e fondo di laman pa eroshon riba término largu.

E estudio akí a demostrá e efektividat di e yerba di laman nativo ku foyo largu pa minimalisá eroshon pa medio di su sistema di rais largu i su abilidat di dobla i protehá e kapa di santu ku ta tin na fondu. Den áreanan ku yerba ta komé i asina ta mas chikitu, e foyonan di yerba no por a ofresé asina tantu protekshon. Por a mira patronchinan di eroshon similar den áreanan sin vegetashon.

E Futuro

Konservashon di turtuga di laman a logra éksito grandi den área di Karibe, e resultadonan akí ta bini dilanti den oumento di e poblashon di turtuga blanku denter di Bahia di Lac. Ta rekirí intentonan di konservashon paralelo di e habitatnan importante akí, espesialmente ora ku tin preshon kresiente riba e sabananan di yerba di laman ku a baha kaba na kalidat. Na momentu di deliñá i implementá proyekto di konservashon, ta importante pa tene kuenta ku tur e nivelnan den e medioambiente. E estudio akí ta demostrá e importansia di sostené e konservashon di e habitatnan huntu ku konservashon di e habitantenan asina gustá.

Reportá e enkuentronan ku tabatin:

Bo a mira turtuga di laman? Yuda nos komprendé mihó e preshon di komementu di nos yerba di laman krioyo dor di reportá bo enkuentronan riba e wèpsait DutchCaribbean.Observation.org òf baha e appnan grátis (iPhone (iObs) & Android (ObsMapp)).

E wèpsait akí i e appnan grátis por keda usá no solamente pa biólogonan pero tambe pa tur siudadano reportá kualke enkuentro ku animal i planta i ta disponibel na mas ku 40 idioma. Ta trahando aktualmente tambe riba un tradukshon na papiamentu. E reportahe di espesienan dor di habitantenan lokal ta hopi balioso pa e organisashonnan di konservashon pa siña i protehá e espesienan riba nos islanan. Pa mas informashon tuma kontakto ku research@dcnanature.org


BELANG VAN INHEEMS ZEEGRAS IN DE STRIJD TEGEN EROSIE

KRALENDIJK – In een recente studie werd het vermogen van zeegras om erosie in ondiep water van Lac Bay, Bonaire te minimaliseren onderzocht. Daarnaast werd onderzocht hoe intensieve begrazing het vermogen van zeegras om sediment te stabiliseren kan beïnvloeden. Dit onderzoek benadrukt de voordelen van inheems zeegras ten opzichte van invasieve soorten (soorten die van nature niet in een gebied voorkomen) en de noodzaak om zowel zeeschildpadden als de habitats waarvan ze afhankelijk zijn, de zeegrasvelden, te beschermen.

Zeegrasvelden spelen een belangrijke rol in ondiepe wateren. Deze velden zijn belangrijke voedsel- en kraamkamers voor een verscheidenheid aan soorten, bieden natuurlijke waterfilters en dienen als buffer tussen het land en de nabijgelegen koraalriffen en de open oceaan. Daarnaast zijn zeegrasvelden ook een belangrijke factor bij het beschermen van kustlijnen door het verminderen van golfenergie en getijdenstromen en het opvangen van sedimenten, waardoor erosie tot een minimum wordt beperkt. Dit geldt met name voor het inheemse zeegras van Bonaire, Thalassia testudinum, een dikbladige plant en een favoriet voedsel voor grazende zeeschildpadden.

Zeegrasvelden staan onder enorme druk door verslechterende waterkwaliteit en een toename van negatieve menselijke interacties (zoals vertrappelen, ankeren en baggeren). Bovendien zijn opportunistische invasieve soorten, (soorten die van nature niet in een bepaald gebied voorkomen) zoals de zeegras Halophila stipulacea, de inheemse velden binnen gedrongen. Deze invasieve zeegras heeft kleinere bladeren, waardoor het vermogen om energie te verminderen afneemt, samen met kleinere, ondiepere wortels, waardoor het vermogen om sediment te stabiliseren wordt beperkt. Deze invasieve soort is minder goed bestand tegen grote stormen, zoals de orkaan Irma in 2017. Na deze orkaan werden hele velden met invasieve H. stipulacea ontworteld, zelfs in diepere wateren, zoals die gevonden in Oranjestad Bay, St. Eustatius, waar naburige inheemse velden van T. Testudinum bij St. Maarten het overleefden. Wetenschappers denken dat dit komt door de diepe wortels van inheems zeegras die zelfd bij sterke stormen en golven de grassen stevig vasthouden.

Bovendien heeft een combinatie van afnemende zeegrasvelden en een vermindering van toproofdieren (zoals haaien) geleid tot intensere begrazingszones door megaherbivoren (zoals de groene schildpad). Huidig onderzoek toont dat schildpadden een voorkeur hebben voor inheems zeegras boven invasieve zeegras, wat betekent dat naarmate inheemse zeegrasvelden blijft afnemen, ze ook een grotere begrazingsdruk ervaren.

Het onderzoek

Een samenwerking tussen het NIOZ Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee, de Universiteit Utrecht, de Rijksuniversiteit Groningen, Wageningen Universiteit en Research, de Radboud Universiteit Nijmegen en de Technische Universiteit Delft heeft een onderzoek gedaan naar de ecosysteemdiensten van inheemse en invasieve zeegras soorten. Onderzoekers hebben een experiment opgezet om de capaciteit van verschillende zeegrasvelden om sediment te stabilizeren te meten. Dit experiment onderzocht de impact van zowel invasieve soorten als toenemende begrazing door megaherbivoren. Het onderzoek vond plaats in Lac Bay, een ondiepe baai aan de oostkust van Bonaire. Historisch gezien werd deze baai gedomineerd door het inheemse zeegras (T. Testudinum), maar een recente telling laat een toename zien van de invasieve soort (H. stipulacea) sinds die voor het eerst werd waargenomen in 2010. Deze baai is een belangrijke gebied voor de lokale schildpaddenpopulatie.

Resultaten

Dit onderzoek toont de capaciteit van inheemse en invasieve soorten aan om sediment te kunnen stabiliseren. Uit het onderzoek bleek dat zeegrasvelden met dichte, hoge, niet-begraasde inheemse zeegrassen (T. testudinum) in staat waren om zanderig sediment effectief vast te houden bij verschillende golfsterktes. Naarmate de dichtheid en bedekking van zeegrasvelden afnam, was er een algehele afname van het vermogen van zeegras om sediment te stabiliseren, waardoor er meer erosie kon ontstaan. Er werd ook aangetoond dat op zeegrasplekken waar de invasieve H. stipulacea zich in de diepere wateren bevindt tijdens rustige periodes fijn sediment wordt opgehoopt. Dit fijne sediment wordt echter gemakkelijk opnieuw opgenomen bij sterke golven, wat de kwetsbaarheid van de zeebodem voor erosie op de lange termijn vergroot.

Deze studie toonde het vermogen van het langbladige inheemse zeegras aan om erosie te minimaliseren door zijn sterke wortelstelsel en vermogen te buigen wat de onderliggende zandlaag beschermd. In gebieden met sterk begraasd korter gras konden de zeegrassprietjes niet zoveel bescherming bieden en werden vergelijkbare erosiepatronen waargenomen als in gebieden zonder vegetatie.

Toekomst

Bescherming van zeeschildpadden is succesvol geweest in het Caribisch gebied, wat lokaal kan worden gezien met een toename van de populatie groene zeeschildpadden in Lac Bay. Daarnaast is parallelle bescherming van belangrijke habitats zoals zeegrasvelden noodzakelijk, vooral met de toenemende druk op reeds aangetaste inheemse zeegrasvelden. Bij het opzetten en uitvoeren van beschermingsprojecten is het belangrijk om rekening te houden met alle aspecten binnen de omgeving. Deze studie toont het belang aan van het beschermen van zeegrasvelden, samen met de meer charismatische bewoners de zeeschilpadden.

Rapporteer uw waarnemingen

Heeft u zeeschildpadden en zeegrasvelden gezien? Rapporteer uw waarneming op de website DutchCaribbean.Observation.org of download de gratis apps (iPhone (iObs) & Android (ObsMapp)).

Deze gratis website en gratis apps kunnen niet alleen door biologen maar door alle burgers worden gebruikt om dieren en planten te melden en is beschikbaar in meer dan 40 talen. Het wordt nu ook naar het Papiaments vertaald. De soortrapporten van lokale gemeenschappen zijn erg waardevol voor de natuurbeschermingsorganisatie om meer over de soort op onze eilanden te leren en te beschermen. Neem voor meer informatie contact op met research@dcnanature.org


IMPORTANCE OF NATIVE SEAGRASS IN THE FIGHT AGAINST EROSION

KRALENDIJK – A recent study worked to quantify seagrass’s ability to minimize erosion in shallow water of Lac Bay, Bonaire. In addition, this study examined how intensive grazing can drastically effect seagrass’ ability to stabilize sediment. This research highlights the benefits of native seagrass over invasive species and the need to match conservation efforts of grazers (i.e. turtles) with the habitats (i.e. seagrass fields) on which they depend.

Seagrass fields play an important role in shallow water environments. These fields are important feeding and nursery grounds for a variety of species, provide natural water filters and serve as a buffer between the land and nearby coral reefs and open ocean. In addition, seagrass fields are also an important factor in protecting coastlines by dissipating wave energy, reducing tidal currents, and trapping sediments thus minimizing erosion. Seagrass leaves reduce overall energy in the water by waving back and forth creating drag while also bending over, covering sand and protecting it from erosion. This is particularly true for Bonaire’s native seagrass, Thalassia testudinum, a thick leaved plant, and a favorite food item for grazing turtles.

Seagrass beds are under immense pressure due to a decrease in water quality and increase in negative human interactions (such as trampling, anchoring and dredging). In addition, opportunistic invasive species, such as Halophila stipulacea, have started encroaching on native fields. This species of seagrass has smaller leaves, thus reducing its energy reduction capabilities, along with having smaller, more shallow roots and rhizomes, limiting its ability to stabilize sediment. This invasive species is less capable of withstanding large storms, such as 2017’s Hurricane Irma. After this hurricane, entire fields of invasive H. stipulacea were uprooted, even in deeper waters, such as those found in Oranjestad Bay, St. Eustatius, where as neighboring native fields of T. Testudinum near St. Maarten survived. Scientists believe this is due to the deep roots of native seagrass and their ability to anchor even during strong storm surges and waves.

Furthermore, a combination of declining seagrass coverage and a reduction of apex predators (such as sharks), has led to more intense grazing zones by megaherbivores (such as the green turtle). Current research shows a preference for native seagrass over invasive species by these megagrazers, which means that as native seagrass beds continue to shrink, they are also experiencing greater grazing pressures.

The Study

A collaborative effort between the NIOZ Royal Netherlands Institute for Sea Research, Utrecht University, University of Groningen, Wageningen University and Research, Radboud University Nijmegen and Delft University of Technology conducted a study to understand the ecosystem services provided by native and invasive species of seagrass. Researchers set up an experiment to directly measure the sediment stabilization capacity of various seagrass patches. This experiment explored the impact of both invasive species and increasing grazing by megaherbivores. The study took place in Lac Bay, a shallow bay located on the east coast of Bonaire. Historically this bay had been dominated by the native seagrass (T. Testudinum), however, a recent census shows an increase in the presence of the invasive species (H. stipulacea) since it was first report in 2010. This bay is an important foraging area for the local turtle population.

The Results

Through this experiment, researchers were able to demonstrate native and invasive species’ ability to stabilize sediment. It was shown that seagrass meadows with dense, tall, ungrazed native seagrass (T. testudinum) were able to effectively anchor sandy sediment in a variety of different wave conditions. As canopy density and coverage decreased, there was an overall decrease in seagrass’ ability to stabilize sediment, allowing for increased erosion. It was also demonstrated that seagrass patches of invasive H. stipulacea that are in deeper waters accumulate fine sediment during calm periods. This fine sediment, however, is easily resuspended when there are strong waves, which increases the vulnerability of the seafloor to erosion over the long-term.

This study demonstrated the effectiveness of the long-leafed native grass’s ability to minimize erosion through its strong root system and ability to bend and protect the underlaying sand layer. In areas of highly grazed shorter grass, the blades of grass were not able to offer as much protection and similar erosion patterns were seen as in areas without vegetation.

The Future

Sea turtle conservation has had great success within the Caribbean, the results of which can be seen locally with the increase of the green sea turtle populations within Lac Bay. Parallel conservation efforts of these important habitats are required, especially with the increasing pressure on already degraded native seagrass fields. When designing and implementing conservation projects, it is important to consider all levels within the environment. This study demonstrates the importance of supporting the conservation of habitats along with it’s more charismatic residents.

Report your sightings:

Have you observed sea turtles? Help us better understand the grazing pressures of our native seagrass by reporting your sighting on the website DutchCaribbean.Observation.org or download the free apps (iPhone (iObs) & Android (ObsMapp)).

This free website and free apps can be used not only by biologists but by all citizens to report any animals and plants and is available in more than 40 languages. It is now also being translated to Papiamentu. The species reports by local communities are very valuable for the nature conservation organization to learn and protect the species on our islands. For more information contact research@dcnanature.org

Share This
error: Content is protected !!