KRALENDIJK – Palu di mangel saludabel ta aktua komo un depósito di karbon, nan tin e abilidat di almasená òf warda un variedat di gas di greenhouse den nan sistema manera den mangasina. Ora ku e salubridat di palu di mangel baha nan ta pèrdè e abilidat akí, pero ainda no ta konosí te kon leu esaki ta e kaso. Un estudio di e Palu di Mangel nan di Boneiru na 2019 a trata di analisá e diferensia entre e abilidat pa almasená karbon entre palu di mangel saludabel i palu di mangel ku nan salubridat a bai atras. E estudio akí a prueba ku mantenshon di áreanan akuátiko ta krusial den kombatimentu di kambio di klima.

Gasnan di greenhouse, manera karbon dióksido (CO2) i métano (CH4), ta hunga un papel importante den aselerashon di kentamentu global, empeorashon di e sirkunstansianan di kambio di klima. Ora ku kosnan den naturalesa ta den balansa, ta eksistí sistemanan di medio ambiente ku por kapturá e gasnan di greenhouse di manera ku ta yega na un ekilibrio. Áreanan akuátiko ta sirbi komo un ehèmpel perfekto di áreanan kaminda komunidatnan di mata produktivo por almasená i usa kantidat grandi di karbon pa medio di proseso di deskomposishon i fotosíntesis.

Karbon Blou

Karbon ku ta almasená denter di e medioambiente na kosta ta konosí bou di e nòmber “karbon blou” i esaki a bira esensial den kreashon di fleksibilidat pa kambio di klima pa por sigui pa dilanti. Di e áreanan di karbon blou akí, palu di mangel ta bou di e ekosistemanan na mundu ku ta kontené mas tantu karbon. Ta kalkulá ku dor di nan shelu diki di foyo i sistema di rais kompleho, nan por almasená karbon na un grado di 50 biaha mas haltu ku selvanan tropikal.

Lamentablemente, ta áreanan ku ta bou di menasa. Kálkulonan resien a saka afó ku a rosa kasi un terser parti di e selvanan akí pa desaroyo di zona di kosta i pa krea mas tereno. Den Karibe so kaba, 24% di área di palu di mangel a bai pèrdí entre 1980 ku 2005. Ora ku e áreanan akí ta destruí, nos ta pèrdè no solamente e benefisionan di futuro almasenahe di karbon, pero nos ta kuminsá manda karbon den atmósfera ku anteriormente tabata mará den e sedimento ku e palunan tabata kapturá.

Sientífikonan a kaba di kuminsá komprendé e importansia di e ekosistemanan akí. A kuminsá konsipiá plannan di maneho nobo pa propagá e áreanan akí komo sitionan importante komo mangasina pa karbon i outornan di plan di maneho ta trahando riba formanan pa inkorporá e konseptonan akí den strategianan pa moderá kambio di klima. Apesar ku a hasi estudio kaba di e diferensianan entre mondi di palu di mangel saludabel ku mondi di palu di mangel ku a rosa benta bou, ainda tin skarsedat di informashon tokante mondinan ku gradualmente ta deteriorá. E deterioro poko poko, en general ta resultado di deterioro di e sirkunstansianan di medio ambiente, ku ta kousa ku gradualmente palunan ta bira ménos. Si e sirkunstansianan di klima ta sigui bira severo, por spera ku e mondinan di palu di mangel ku a sobra, por drenta den un kresementu gradual di bira ménos. Pues komprendementu di kon esaki tin impakto riba nan abilidat pa funshoná komo mangasina di karbon lo bira esensial.

Bahia di Lac

Esaki ta e kaso na Boneiru, unda e mondinan di palu di mangel na rant di Bahia di Lac pa dékadanan kaba ta den un bahada gradual. Un estudio resien ku Universidat di Bremen i e Sentro di Investigashon pa Laman Tropikal di Leibniz a hasi, tabatin e meta komprendé e diferensianan dor di kuantifiká e kapasidat di almasená karbon na áreanan di palu di mangel saludabel i di áreanan di palu di mangel ku ta deteriorá gradualmente.

E área ku a investigá tabatin hopi fluho di sedimento ora di áwaseru, komo ku ekseso di komementu di vegetashon i desaroyo urbano a kita vegetashon abou na tera ku normalmente lo a minimalisá eroshon. E fluho haltu di sedimento ora di áwaseru, a kousa yenamentu di tera den e área di mondi di palu di mangel, loke ta minimalisá e sirkulashon di awa i ta krea áreanan ku stagnashon di koriente di awa i ta krea awa ku tin un nivel hopi haltu di salu. E sirkunstansianan akí a kondusí na e redukshon gradual di palu di mangel. E presensia di palu di mangel saludabel i palu di mangel den deterioro den mesun mondi, a hasi Boneiru e sitio perfekto pa hasi estudio di e diferensianan den e medio ambientenan akí pa komprendé mihó e dinamismo di karbon den e áreanan akí.

E Estudio

A hasi midimentu entre yanüari ku mart di 2019. A selektá 17 núkleo di palu di mangel saludabel i 15 núkleo di palu di mangel den deterioro. Na final, a haña un diferensia palpabel entre e dos áreanan akí. A bin dilanti ku palu di mangel den áreanan saludabel i intakto tabatin kantidat mas grandi di material biológiko riba tera (blachi, rama, tronkon) i den tera (rais, sedimento) ku esunnan den e áreanan den deterioro. E áreanan den deterioro tabatin masha tiki material biológiko riba tera, ku ta resultá den ménos fotosíntesis, ménos sedimentashon i mas eroshon, proseso di eroshon kousá pa áwaseru ku grado mas haltu di ásido i nivelnan mas haltu di deskomposishon den e sedimento. E pèrdida kompleto akí di e abilidat di depositá karbon den e kapa di riba tera i eroshon di sedimento ta nifiká ku no por konsiderá e áreanan akí mas komo depósito di karbon, pero en realidat ta aktua mas komo un fuente di produsí karbon, dunando oportunidat pa karbon ku ta almasená kaba, drenta atrobe den atmósfera i awanan bisiña.

E futuro di Palu di Mangel

Interesante ta, ku e estudio akí a saka afó ku e karbon ku e áreanan den deterioro gradual ta laga sali, ta tuma lugá den un spit mas poko poko ku esun ku e mondinan ku intenshonalmente a rosa i kita, ta laga sali. Esaki por ta importante pa plannan pa moderá kambio di klima komo ku sientífikonan ta kere ku kambio di klima lo oumentá e áreanan árido den parti di e region di Karibe, Amérika Sentral ku Sùit Amérika i Sùit Asia, tresiendo kambio den prosesonan hidrológiko i kousando temporada di nivel di awa hopi salu, ku lo kousa redukshon gradual di kantidat grandi di e mondinan ku a sobra. Komprendementu di e diferensianan akí lo bira esensial den pronóstiko di e abilidat pa áreanan natural fungi komo depósito di karbon den futuro. E estudio akí a prueba ku palu di mangelnan ku gradualmente ta deteriorá no ta funshonando mas komo depósito i ku mester hasi esfuerso pa mantené e mondinan ku a sobra intakto i saludabel si nos ke logra haña mas solushon natural pa minimalisá nos spornan di karbon.


GEZONDE MANGROVEBOSSEN VAN GROOT BELANG BIJ HET VERKLEINEN VAN ONZE ECOLOGISCHE VOETAFDRUK

KRALENDIJK – Gezonde mangrovebossen nemen koolstof en andere broeikasgassen op uit de atmosfeer. Wanneer mangroven in hun voortbestaan bedreigd worden, gaat dit vermogen verloren. In 2019 onderzochten wetenschappers op Bonaire het verschil tussen intacte en aangetaste mangroven om koolstof op te slaan. Dit onderzoek toonde aan dat het behoud van gezonde mangrovebossen cruciaal is in de strijd tegen klimaatverandering.

Broeikasgassen die mensen op grote schaal uitstoten, zoals kooldioxide (CO2) en methaan (CH4), spelen een belangrijke rol bij het versnellen van de opwarming van de aarde en klimaatverandering. Als de broeikasgassen in balans zijn, zijn er in de natuur ecosystemen die de broeikasgassen kunnen opslaan en blijft het system in evenwicht. Watergebieden (Engels: Wetlands) zoals mangrovebossen zijn een goed voorbeeld van gebieden waar productieve plantengemeenschappen grote hoeveelheden koolstof op kunnen slaan en gebruiken.

Blauwe koolstof

“Blauwe koolstof” verwijst naar koolstof uit de atmosfeer die wordt opgevangen en opgeslagen door kustecosystemen. Deze zouden de sleutel kunnen zijn bij het opbouwen van veerkracht tegen klimaatverandering. Van deze blauwe koolstofgebieden behoren mangroven tot de meest koolstofrijke ecosystemen op aarde. Door hun dichte bladerdak en complexe wortelstelsels kunnen ze naar schatting 50 keer meer koolstof opslaan dan een gemiddeld tropische regenwoud.

Helaas worden mangrovebossen bedreigd. Bijna een derde van deze bossen is al verdwenen als gevolg van kustontwikkeling en andere veranderingen op land. Alleen al in het Caribisch gebied ging tussen 1980 en 2005 bijna 24% van het mangrovegebied verloren. Wanneer deze gebieden worden vernietigd, verliezen we niet alleen de voordelen van toekomstige koolstofopslag, maar komt vervolgens ook alle koolstof vrij die ze al die eeuwen hebben opgeslagen.

Lac Bay

Dit is ook het geval op Bonaire, waar de mangrovebossen rond Lac Bay al decennia lang geleidelijk aan achteruitgaan. In dit gebied hebben wetenschappers van de Universiteit van Bremen en het Leibniz Center for Marine Tropical Research onderzocht hoeveel koolstof gezonde en geleidelijk afbrekende mangrovegebieden kunnen opslaan.

Het onderzochte gebied heeft te maken met hoge sedimentafvoer, doordat overbegrazing en stedelijke ontwikkeling de bodemvegetatie hebben verwijderd die normaal gesproken de erosie tot een minimum zou beperken. Door de toevoer van een hoge hoeveelheid aan sediment zijn de kanalen dichtgeslibt en dichtgegroeid, waardoor er een slechte watercirculatie is en gebieden met stilstaand en hypersaline water zijn ontstaan. Deze slechte omstandigheden hebben geleid tot het geleidelijk afsterven van mangroven. De aanwezigheid van zowel gezonde als aangetaste mangroven in hetzelfde bos maakte Bonaire tot de perfecte locatie om de verschillen in deze omgevingen te bestuderen en de koolstofdynamiek van deze gebieden beter te begrijpen.

De studie

Veldwerk werd uitgevoerd tussen januari en maart 2019. Er werden 17 gebieden met intacte mangroven en 15 gebieden met gedegradeerde mangroven geselecteerd. Er was een opvallend verschil tussen deze twee type gebieden. Gezonde, intacte mangroves bleken een grotere hoeveelheden van zowel bovengrondse (bladeren, takken, stammen) als ondergrondse (wortels, sediment) biomassa te hebben dan magrovebomen in gedegradeerde gebieden. Gedegradeerde gebieden hadden zeer weinig bovengrondse biomassa, wat resulteerde in minder fotosynthese, minder sedimentatie en meer erosie en hogere afbraaksnelheden in het sediment. Deze gedegradeerde mangrove gebieden kunnen dus geen koolstof meer opslaan, en alle koolstof die ze al die eeuwen hebben opgeslagen kan vrij komen in de atmosfeer of aangrenzende wateren.

De toekomst van mangroven

Een interessante bevinding was dat koolstof uit langzaam afbrekende mangrove gebieden langzamer vrij kwam dan in bossen waar opzettelijk mangroven werden gekapt. Dit is belangrijk voor toekomstige plannen om de klimaatverandering te beperken. Wetenschappers voorspellen dat klimaatverandering droogte zal toenemen in delen van het Caribisch gebied, Midden- en Zuid-Amerika en Zuid-Azië, waardoor de hydrologie verandert en seizoensgebonden hypersaliteit wordt veroorzaakt, wat zal leiden tot het geleidelijk afsterven van grote hoeveelheden mangrovebossen. Het begrijpen van deze verschillen zal van cruciaal belang zijn bij het voorspellen of natuurgebieden in de toekomst koolstof kunnen opslaan. Deze studie bewijst dat langzaam afbrekende mangroven niet langer koolstof kunnen opslaan en inspanningen nodig zijn om de resterende bossen intact en gezond te houden als we natuurlijke oplossingen willen gebruiken om onze ecologische voetafdruk te minimaliseren.


HEALTHIER MANGROVE KEY IN MANAGING OUR CARBON FOOTPRINT

KRALENDIJK – Healthy mangroves act as carbon sinks, storing a variety of greenhouse gases. As mangroves degrade this ability is lost, but to what extend is still unknown. A 2019 study of Bonaire’s mangroves worked to analyze the differences between intact and degraded mangroves’ ability to store carbon. This work proved that preserving healthy wetlands is crucial in the fight against climate change.

Greenhouse gases, such as carbon dioxide (CO2) and methane (CH4), play an important role in accelerating global warming, worsening the conditions of climate change. When in balance, there are environmental systems in place which can trap greenhouse gases and allow an equilibrium to be reached. Wetlands serve as a prime example of areas where productive plant communities are capable of storing and using large amounts of carbon through decomposition and photosynthesis.

Blue Carbon

Carbon which is stored within coastal environments has become known as “blue carbon” and could become key in building resilience against climate change moving forward. Of these blue carbon areas, mangroves are some of the most carbon-rich ecosystems on earth. Through their dense leaf canopies and complex root systems, it is estimated that they are able to store carbon at a rate of 50 times higher thantropical rainforests.

Unfortunately, these areas are under threat. Recent estimates have found that nearly one-third of these forests have been removed due to coastal development and land conversion. In the Caribbean alone, nearly 24% of mangrove area was lost between 1980 and 2005. When these areas are destroyed, not only do we lose the benefits of future carbon storage, but we begin adding carbon to the atmosphere that had been previously trapped in the sediment.

Scientists are just beginning to understand the importance of these ecosystems. New policies are being drafted to advocate for these areas as important carbon sinks and policymakers are working to imbed these concepts into future climate change mitigation strategies. Although the differences between healthy and clear-cut mangrove forests have already been studied, there is still a lack of information concerning forests which slowly degrade. This slow degradation is generally the result of deteriorating environmental conditions, which causes trees to gradually die off. As climate conditions continue to harshen, it can be expected that the remaining mangrove forests could see an increase in gradual die off, so understanding how this impacts their ability to function as a carbon sink will become critical.

Lac Bay

This is the case on Bonaire, where the mangrove forests around Lac Bay have been in gradual decline for decades. A recent study conducted by the University of Bremen and the Leibniz Center for Marine Tropical Research worked to understand these differences by quantifying the carbon sink capabilities of healthy and gradually degrading mangrove areas.

The area which was studied experience high sediment run off, as overgrazing and urban development have removed ground vegetation which would normally minimized erosion. This high sediment run off has caused infilling within the mangrove forest, minimizing water circulation and creating areas of stagnant and hypersaline waters. These conditions have led to the gradual die back of mangroves. The presence of healthy and degraded mangroves within the same forest made Bonaire the perfect location to study the differences in these environments to better understand the carbon dynamics of these areas.

The Study

Measurements were taken between January and March of 2019. 17 plots of intact mangroves and 15 plots of degraded mangroves were selected. In the end, a striking difference was found between these two areas. Healthy, intact mangroves were seen to have larger amounts of both above ground (leaves, branches, trunks) and below ground (roots, sediment) biomass than those in degraded areas. Degraded areas had very little aboveground biomass, resulting in less photosynthesis, less sedimentation and more erosion, chemical weathering and higher rates of decomposition within the sediment. This complete loss of aboveground carbon capture and erosion of sediment meant that these areas could no longer be considered a carbon sink, but in fact act more as a carbon source, allowing previously trapped carbon to reenter the atmosphere or neighboring waters.

The Future of Mangroves

Interestingly, this study found that carbon left the slowly degrading areas slower than in forests where mangroves were intentionally cleared. This could be important for future climate change mitigation plans as scientists believe that climate change will increase aridity in parts of the Caribbean, Central and South America and South Asia altering hydrology and causing seasonal hypersalinity which will lead to the gradual die off of large amounts of remaining forests. Understanding these differences will be key in forecasting the ability for natural areas to serve as carbon sinks in the future. This study proved that slowly degrading mangroves are no longer functioning as carbon sinks and efforts must be made to keep the remaining forests intact and healthy if we hope to find more natural solutions to minimizing our carbon footprint.

Share This
error: Content is protected !!